Η πόλη της Ξάνθης από το βράδυ της 3ης Οκτώβρη 2018 θα έχει συμπεριλάβει στους τιμημένους ανθρώπους της έναν ακόμη άνθρωπο της ειρήνης. Το έχει κάνει ήδη από καιρού με τον Θανάση Μουσόπουλο. Τώρα αξιώνεται να βραβεύσει τον Θωμά Βουγιουκλή.
Εμείς οι άνθρωποι της Επιτροπής Ειρήνης τους γνωρίζουμε καλά και τους δυο. Γιατί είναι άνθρωποι της Παιδείας που ξεφεύγει από τους τοίχους της αίθουσας και κατεβαίνει κάτω στους απλούς ανθρώπους για να τους γνωρίσει τα μεγάλα της αληθινής ζωής, τη γλώσσα, την ποίηση, τις επιστήμες. Τους έχουμε ανταμώσει στις πλατείες του αύριο να διαβάζουν απλούς στίχους, που να τους ακούν οι άλλοι και να λένε τέτοια ποιήματα σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα. Αυτό θέλουμε και μεις. Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου από τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.
Τους γνωρίζουμε γιατί είναι παππούδες που λατρεύουν τα μικρά παιδιά αφού η καρδιά τους παραμένει πάντα νεανική, όπως εκείνων που έχουν κάνει πάντα το καθήκον τους.
Για το Θωμά είναι λίγο δύσκολο να απαριθμήσεις τα επιστημονικά του επιτεύγματα. Εκείνες οι υπερδομές τον απασχόλησαν από το διδακτορικό του ήδη και τώρα πλέον ταξιδεύουν στα πέρατα της γης κουβαλώντας μαζί με τη θεωρητική τους αξία και ένα Ελληνικό όνομα. Και βέβαια το μεγάλο σε έναν επιστήμονα δεν είναι πόσο τον αναγνωρίζουν οι ομότεχνοί του, αλλά πόσο ο ίδιος βοηθάει χωρίς έπαρση την ετοιμασία των επόμενων. Και μάλιστα να πατάει αυτή η εξέλιξη στέρεα στην καθημερινή πρακτική στοχεύοντας να καλύψει λαϊκές ανάγκες. Παράδειγμα τέτοιας αποκοτιάς μία διατριβή με τίτλο συμβολή στη μελέτη των υπερδομών με εφαρμογές στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
Και πάνω που ξεμπερδεύεις με την άλγεβρα των υπερδομών όπου έχει θεμελιώσει ένα κλάδο που πήρε το όνομα του, τις Ην-δομές, να ‘σου πετιώνται 101 ΙΟΙ, λιτοί κι απέριττοι για να σου θυμίσουν ακόμη μία φορά ότι Το ψάρι βρωμάει από το.. κεφάλαιο.
Εμείς οι συνοδοιπόροι του της Ειρήνης ξέρουμε καλά ότι το «Έπαθλο» της πόλης δεν θα αποτελέσει φραγμό στη δημιουργικότητά του αλλά αφετηρία για νέα σπουδαία πράγματα. Του υποσχόμαστε ότι θα προσπαθήσουμε να γίνουμε πολλώ κάρρονες πειθόμενοι τοις κείνου ρήμασι. Του υποσχόμαστε να επιδιώξουμε εκείνο το «Α» κεφαλαίο στη λέξη πραγματικός Άνθρωπος.
