Η απελευθέρωση των δύο ομήρων στρατιωτικών μας από το καθεστώς Ερντογάν, εκτός από τη χαρά και την ανακούφιση που προκαλεί και σε εμάς, όπως και σε όλους τους Έλληνες για την επιστροφή των δύο παιδιών μας στις οικογένειές τους, θα έπρεπε να συνδυάζεται με σαφή καταδίκη των απαγωγέων τους απ’ όλους τους πολιτειακούς παράγοντες και τον πολιτικό κόσμο της χώρας. Μόνον έτσι δικαιώνονται τα θύματα τέτοιων μαφιόζικων ενεργειών, όπως είναι η απαγωγή και η παράνομη κράτηση.
Αντί αυτού, ο «πρωθυπουργεύων» και ο «προεδρεύων» αυτής της δύσμοιρης χώρας (οι κ.κ. Αλ. Τσίπρας και Πρ. Παυλόπουλος), μίλησαν για «πράξη δικαιοσύνης» εκ μέρους των τουρκικών αρχών! Κι αναρωτιόμαστε πότε ξανάγινε και πού, να αποδίδονται εύσημα στους απαγωγείς για την απελευθέρωση των ομήρων τους; Πότε ξανάγινε και πού, να εκθειάζονται οι τρομοκράτες ως «δίκαιοι» για τις εγκληματικές τους ενέργειες; Πότε, πού και σε ποια χώρα του κόσμου, η απελευθέρωση μετά από παράνομη κράτηση και ομηρία δυο στελεχών των ενόπλων δυνάμεων της, αποκαλείται «πράξη δικαιοσύνης» του κράτους-απαγωγέα και τρομοκράτη;
Οι εκφράσεις αυτές δεν δηλώνουν αβρότητα αλλά κάτι πολύ χειρότερο και κατάπτυστο: Την αποδοχή εκ μέρους της ελληνικής πλευράς ότι η Τουρκία έχει το δικαίωμα να δικάσει τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς και, συνεπώς, το δικαίωμα να τους αφήσει ελεύθερους εν αναμονή της δίκης τους. Δεν έχει σημασία η κατηγορία που θα τους απαγγελθεί, αλλά ο δρόμος που άνοιξε για το δικαίωμα πλέον των τουρκικών δικαστηρίων να δικάζουν Έλληνες στρατιωτικούς, κάτι που δεν ξανάγινε ποτέ, σε καμιά χώρα του κόσμου και σ’ όλη τη διάρκεια της σύγχρονης πολιτικής, διπλωματικής και στρατιωτικής ιστορίας διεθνώς! Τον δρόμο αυτό μόνο μια κυβέρνηση αποτελούμενη από «γιουσουφάκια» θα μπορούσε να τον ανοίξει, σε βάρος των ενόπλων δυνάμεων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.
Δεν έχει σημασία η ενδεχόμενη αθώωσή τους -κι ακόμη χειρότερα η καταδίκη τους σε ποινή που δεν θα ξεπερνάει το χρόνο κράτησής τους, όπως φημολογείται από τουρκικής πλευράς- γιατί πλέον αναγνωρίστηκε επισήμως από την ελληνική κυβέρνηση η δικαιοδοσία στα τουρκικά δικαστήρια να απαγγέλλουν κατηγορίες σε Έλληνες στρατιωτικούς, που αυθαίρετα θα συλλαμβάνουν οι Τούρκοι, είτε με μορφή ενέδρας είτε οπουδήποτε επιλέγουν ή θεωρούν οι ίδιοι ως «γκρίζα περιοχή». Η αναγνώριση αυτή, που αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο, καθώς ακυρώνει το δικαίωμα της ετεροδικίας για τους εν υπηρεσία στρατιωτικούς, συνιστά εκχώρηση του δικαιώματος της έννομης άμυνας από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας, θέτοντας τον ελληνικό στρατό υπό καθεστώς ομηρίας έναντι της Τουρκίας. Η οποία πλέον μπορεί να αυθαιρετεί, χωρίς να έχει κανενός είδους υποχρέωση να τηρεί τους κανόνες δικαίου που διέπουν τα κράτη σε συνθήκες ειρήνης και πολέμου.
ΕΠΑΜ
