Πέρασε το Πάσχα.
Η Λαμπρή για αδιόρθωτους που επιμένουν…ελληνικά.
Καλά ήταν.
Δόξα τω Θεώ καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, καλά χορέψαμε, όλα
καλά.
καλά.
Ορισμένοι, σαν εμένα, βγήκαν πολλαπλά κερδισμένοι.
Κέρδισαν πασχαλινά βραβεία με μεγάλα δώρα.
Θα δούμε τώρα διαγωνισμούς, έπαθλα, αθλοθέτες, νικητές,
τροπαιούχους…
τροπαιούχους…
Παγκόσμιος διαγωνισμός ΠΑΣΧΑΛΙΝΗΣ SELFIE.
Κάθε χρόνο οι κατασκευαστικές εταιρείες ηλεκτρονικών
συσκευών,
συσκευών,
προκηρύσσουν παρόμοιους διαγωνισμούς.
Εφέτος πήρα μέρος με μια selfie πρωτοποριακή.
Φωτογραφήθηκα με τις αλανιάρες κότες που κάνουν τα αυγά που
βάφω για
βάφω για
τα τσουρέκια.
Κοτάρες.
Ελεύθερης βοσκής, χωριάτισσες απο το Μαγικό, του φίλου μου
Μιχάλη
Μιχάλη
Βαμβακίδη. Όταν έμαθαν πως θα γίνουν viral στο διαδίκτυο
έτρεξαν να
έτρεξαν να
κουρνιάσουν δίπλα μου.
Κάποιες πολύ εξελιγμένες είχαν κινητά τελευταίου τύπου μαζί
τους.
τους.
Έβγαλαν τις δικές τους φωτογραφίες, τις έστειλαν σε φίλους
κόκκορες
κόκκορες
στον Άγιο Δομήνικο, την Καλιφόρνια, τις Μπαχάμες κ.α.
Πήραμε την πρώτη θέση με έπαθλο ενα ταξίδι για να
παρακολουθήσουμε
παρακολουθήσουμε
κοκκορομαχίες στο Μεξικό.
Ενα βραβείο θέσπισε ο ποιητής, στιχουργός, συνθέτης,
φίλτατος
φίλτατος
μικροβιολόγος Αναστάσιος Συμεωνίδης για όποιον,-α ανεβάσει
τον τοίχο
τον τοίχο
του Rising Star πιο ψηλά στην αρτηριακή πίεση, τη
χοληστερίνη, το
χοληστερίνη, το
ζάχαρο, τα τριγλυκερίδια απο το πασχαλινό αρνί, τις
παράλληλες σχάρες
παράλληλες σχάρες
με τα κεφτεδάκια, τις πανσέτες, τα κοψίδια, τα τσουρέκια, τα
τσίπουρα,
τσίπουρα,
το κρασί, τις μπύρες.
΄΄ Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΄΄ έγραφε στο αριστείο.
Μου θύμισε λίγο τον πιο καλό το μαθητή του Γιώργου Ζαμπέτα.
Σε κάθε περίπτωση άλλο τραγούδια Γιώργου Ζαμπέτα και άλλο
βραβείο
βραβείο
Τάσου Συμεωνίδη, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής.
Το μοιραστήκαμε με άλλο καλό υπερτασικό φίλο και κάποιες
κυρίες των
κυρίες των
οποίων τα ονόματα δεν σας αποκαλύπτω για λόγους δεοντολογίας
στην
στην
υπέρταση.
΄΄ Μεθυσμένοι ΄΄ απο τις επιτυχίες μας θελήσαμε να
γνωστοποιήσουμε
γνωστοποιήσουμε
στους δικούς μας ανθρώπους τους άθλους, τα έπαθλα.
Τότε ήρθε η τρίτη μεγάλη διάκριση.
Για να ΄΄ φύγουν τα ξύδια ΄΄ ξεκινώντας για ενα καφέ στο
Πόρτο –
Πόρτο –
Λάγος, μας σταμάτησε η Τροχαία.
Ο οδηγός μας, ενας μπακλαβατζής, με το ενα χέρι μιλούσε στο
κινητό, με
κινητό, με
το άλλο κρατούσε το τσιγάρο και με τη φωνή σαν μαέστρος
έδινε οδηγίες
έδινε οδηγίες
στο τιμόνι του αυτοκινήτου.
Ακούγαμε και το Στράτο Διονυσίου στο τραγούδι : Τα πήρες όλα
κι έφυγες.
κι έφυγες.
– Έτσι ακριβώς όπως το ερμηνεύει ο Στράτος, μας είπαν οι
άνδρες της
άνδρες της
Τροχαίας. Φέρτε μας δίπλωμα, άδεια κυκλοφορίας, πινακίδες,
τα κινητά
τα κινητά
δικά σας και συνεχίζετε για τον προορισμό σας.
ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΒΡΑΒΕΙΑ. Απο το ημερολόγιο ενος έκπτωτου
ζαχαροπλάστη.
ζαχαροπλάστη.
Κοινώς μπακλαβατζή.
Στέλιος Αρσενίου
