*Τεράστιες οι ευθύνες του αρμόδιου αντιδήμαρχου καθαριότητας Χασάν Ογλού Φερτούν αλλά και της υπηρεσίας πρασίνου Δήμου Ξάνθης.
*Τα «παπάκια» αποτελούν έναν από τους πλέον αγαπημένους χώρους μικρών και μεγάλων. Η σημερινή εικόνα εγκυμονεί κινδύνους δυστυχώς και για την υγεία των πολιτών.
Τα «παπάκια» αποτελούν έναν από τους πλέον αγαπημένους χώρους μικρών και μεγάλων. Γενεές έχουν περάσει από εκεί… Και ποιος δεν πήρε το παιδί ή τα παιδιά του να τα πάει στα «παπάκια» δίπλα στον Κήπο.
Ε, λοιπόν μετά από καταγγελίες της κυρίας Λαμπρινής Βλασιάδου στον Ιπποκράτη Γαλάτη, πήγα εγώ ο ίδιος στα «παπάκια» και ειλικρινά λυπάμαι με αυτά που είδα, αφού ο χώρος στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, μόνο για επισκέψεις των μικρών παιδιών δεν είναι…
Μάλιστα η σημερινή εικόνα εγκυμονεί κινδύνους δυστυχώς και για την υγεία των πολιτών, μικρών και μεγάλων ενώ προσωπικά απορώ πως τα «παπάκια» μπορούν να ζουν κάτω υπό τέτοιες απαράδεκτες συνθήκες…
Τι κάνει ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας Χασάν Ογλού Φερτούν; Τι κάνει η υπηρεσία Πρασίνου; Τόσο δύσκολο είναι να υπάρχει ένας άνθρωπος υπεύθυνος και να καθαρίζει το χώρο προκειμένου το νερό να είναι καθαρό και όχι… καταπράσινο από την βρώμα και την δυσωδία;
Κατά την προσωπική μου άποψη τεράστια είναι η ΕΥΘΥΝΗ όλων των αρμοδίων και φυσικά του Δήμου Ξάνθης.
Επειδή μάλιστα ο νυν Αντιδήμαρχος Καθαριότητας Χασάν Ογλού Φερτούν ενδέχεται να… ανεξαρτητοποιηθεί και να προσχωρήσει στο συνδυασμό του κυρίου Τσέπελη (σ.σ. Άλλη μια «υγιείς» τροπολογία της σημερινής Κυβέρνησης… δυστυχώς! Το 24% να κάνει… κουμάντο σε έναν δήμο κι ας έχει εκλέξει μόνο 10 δημοτικούς συμβούλους), καλώ τον Μανώλη Φανουράκη που σε τέτοια θέματα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος να παρέμβει από τώρα, ώστε τα «παπάκια» επιτέλους να καθαριστούν και να χαίρονται οι επισκέπτες που με τα παιδάκια τους, πηγαίνουν εκεί να δροσιστούν, να χαρούν και να περάσουν λίγο όμορφα…
Αυτά για σήμερα, «αφιερώνοντας» τις φωτογραφίες που φιλοξενώ σήμερα στην «ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ» σε όλους τους αρμόδιους και αναρμόδιους που δυστυχώς αδιαφόρησαν και αδιαφορούν για τα αγαπημένα μας «παπάκια» και επί χρόνια… δυστυχώς έχουμε τα ίδια και τα ίδια!
Σταύρος Μωρ.
