Κι όμως η ελπίδα δεν χάθηκε.
Υπάρχουν τελικά στιγμές στο έπος της καθημερινότητας, όπου η ανθρωπιά και το ενδιαφέρον του γείτονα, πραγματικά συγκινεί.
Είναι αξιομνημόνευτο το γεγονός,
ότι υπάρχουν ακόμα ευαίσθητοι άνθρωποι,
που κυριολεκτικά ενδιαφέρονται για την ικανοποίηση ζωτικών σωματικών ανθρωπίνων αναγκών,
όπως αυτής της «αποχώρησης»
των περαστικών ταξιδευτών
στο Κέντρο Της Πόλης-Αγοράς.
Εδώ λοιπόν σε αυτήν την ερωτική Πόλη,
Τιμούμαι και δοξάζουμε
την περήφανη δημόσια πραγματικότητα
για την ανακούφιση και αγαλλίαση
της κάθε ιδιωτικής στιγμής.
Με υπόκλιση
Μιχάλης Σπανίδης
