ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ αποκαλύψεις έκανε η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ του Μανώλη Κοττάκη για το ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ που επιχειρείται σε βάρος της Θράκης, αφού αν αληθεύουν τα όσα γράφει στο πρωτοσέλιδο της Δευτέρας 15 Φεβρουαρίου, τότε δυστυχώς η κατάσταση είναι ΤΡΑΓΙΚΗ από κάθε άποψη για το μέλλον της περιοχής μας.
Μάλιστα όπως αποκαλύπτει η συγκεκριμένη εφημερίδα, «Η αξιωματική Αντιπολίτευσις επιχειρεί να παρέμβει υπέρ της αναγνωρίσεως «τουρκικών συλλόγων» όπως η αυτοαποκαλουμένη «Τουρκική Ένωσις Ξάνθης» στην κρίση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτησις αναιρέσεως του σωματείου αυτού»!!! Αλήθεια ή ψέματα…θα φανεί σύντομα με την αναμενόμενη έκδοση της συγκεκριμένης απόφασης.
ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ» 15/2/2021».
YΠΕΡ του δικαιώματος των μελών της μουσουλμανικής μειονότητος της Θράκης στον συλλογικό εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό εις τρόπον ώστε αυτή εις το μέλλον να δύναται να χαρακτηρισθεί ως «τουρκική», τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ με το κείμενο των θέσεών του που εδόθη στην δημοσιότητα στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του. Με το ίδιο κείμενο «κλείνει» εν όψει και της έντονης φημολογίας περί πρόωρων εκλογών πονηρά το μάτι στην μειονότητα υποστηρίζοντας την καθιέρωση της τουρκικής γλώσσης ως γλώσσης επιλογής στα σχολεία της περιοχής της Θράκης δίδοντάς της προτεραιότητα έναντι της γλώσσης της Ρωμανί και της Πομακικής. Συγκεκριμένα, η αναφορά στο ζήτημα του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού και όχι του ατομικού όπως αναγνωρίζει έως σήμερα η Πολιτεία είναι η εξής: «Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού όπως ορίζεται από το ευρωπαικό νομικό κεκτημένο στην βάση και των εν εξελίξει δικαστικών αποφάσεων».
Επί της ουσίας η αξιωματική Αντιπολίτευσις επιχειρεί να παρέμβει υπέρ της αναγνωρίσεως «τουρκικών συλλόγων» όπως η αυτοαποκαλουμένη «Τουρκική Ένωσις Ξάνθης» στην κρίση της Ολομελείας του Αρείου Πάγου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτησις αναιρέσεως του σωματείου αυτού. Και παρεμβαίνει πρώτον εναντίον της ιδίας της νομοθεσίας που ψήφισε υπό την πίεσιν πολιτειακών παραγόντων αλλά και της ΝΔ ο ίδιος ως κυβέρνησις επί Υπουργίας Σταύρου Κοντονή, με την οποία δεν επιτρέπεται η λειτουργία τέτοιων συλλόγων όταν προκύπτουν θέματα ασφαλείας και δημοσίας τάξεως, και δεύτερον (παρεμβαίνει) όταν μόλις λίγες ημέρες πριν από το μειονοτικό κόμμα της Θράκης ΚΙΕΦ παρενέβη υπέρ του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού ως «Μακεδόνων» ενός δήθεν πολιτιστικού συλλόγου από τις Σέρρες («Αδελφότητα γηγενών ντόπιων νομού Σερρών Κύριλλος και Μεθόδιος»), το καταστατικό του οποίου απερρίφθη από το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Το Κόμμα Ισότητος Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ) έθεσε το ίδιο ακριβώς θέμα, του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού αυτήν την φορά με σκοπό την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητος». Εναρμονιζόμενο με τις πρόσφατες δηλώσεις του Σκοπιανού Προέδρου Πενταρόφκσι υπέρ «Μακεδόνων» Ελλάδος. Συσχέτισε μάλιστα την υπόθεση του πολιτιστικού συλλόγου με τις εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις για την μουσουλμανική μειονότητα ως εξής: «Η απόφαση αυτή ενάντια στην μακεδονική μειονότητα είναι ένα παράδειγμα όλων των αποφάσεων που έχουν δοθεί ενάντια στην μουσουλμανική τουρκική μειονότητα της Θράκης παρά τις αποφάσεις της ΕΔΑΔ που δικαιώνουν την μειονότητά μας». Τέτοια υπευθυνότης από τον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Απόλυτη ταύτισις με το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ!
Ταυτοχόνως συμβαίνει όμως κάτι εξοργιστικό. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει ότι πρέπει να γίνονται από την Πολιτεία «θετικές διακρίσεις» υπέρ των μουσουλμάνων της Θράκης με βάση το θρήσκευμα, την ίδια αυτή ώρα επιτίθεται εκ νέου κατά της Εκκλησίας της Ελλάδος ζητώντας από την Πολιτεία την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τις δημόσιες αρχές, την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου και την καθιέρωση του πολιτικού ως του μόνου όρκου. Και όχι μόνον αυτό: Ζητεί από την Πολιτεία έναρξη διαλόγου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για νέο καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας. Δεν θα αναλύσουμε τι υποκρύπτεται τι κρύβεται πίσω από αυτήν την πρόταση, απλώς λέμε ντροπή! Αναλυτικώς οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα αυτά όπως αποτυπώνονται στο κείμενο του προσυνεδριακού διαλόγου, είναι οι εξής: «Δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει ως προτεραιότητα την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη Θράκη που θα ενισχύσουν τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας και την κοινωνική συνοχή στην περιοχή, διορθώνοντας σοβαρά λάθη του παρελθόντος και ακυρώνοντας, παράλληλα, τις παρεμβάσεις τρίτων σε ζητήματα που αφορούν Έλληνες πολίτες.
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, προώθησε την ιστορικής σημασίας νομοθετική ρύθμιση για την προαιρετικότητα της Σαρίας και εκσυγχρονισμό των μουφτειών, διόρισε Τοποτηρητές και άνοιξε την συζήτηση για κατάργηση της Σαρίας σε διαβούλευση με την μειονότητα. Στο πλαίσιο αυτό, στηρίζει την ανάδειξη μουφτήδων με διαδικασίες που θα αποφασιστούν σε διαβούλευση με τη μειονότητα και θα εξασφαλίζουν την μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή τους. Παράλληλα, στηρίζει την διενέργεια εκλογών στις διαχειριστικές επιτροπές δήμων Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου και τη διενέργεια εκλογών στις βακουφικές επιτροπές το συντομότερο δυνατόν.
Στηρίζει την σύγχρονη και συμπεριληπτική εκπαίδευση στην Θράκη, με ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης και δημιουργία νέων σχολείων με εισαγωγή των τουρκικών ως γλώσσας επιλογής. (…) Στηρίζει παράλληλα, τη συνέχιση του προγράμματος που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ (και εφαρμόστηκε το 2017-2019) σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς και προέβλεπε την ταυτόχρονη παρουσία στην τάξη της νηπιαγωγού και συνεργάτριας/η από τη μειονότητα πτυχιούχο παιδαγωγικών ελληνικού πανεπιστημίου, προκειμένου να αξιοποιηθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία η μητρική γλώσσα των παιδιών και να διευκολυνθεί η κοινωνικοποίησή τους. Στηρίζει την ίδρυση ιδιωτικών νηπιαγωγείων στη βάση σαφούς κανονιστικού πλαισίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει επίσης το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού όπως ορίζεται από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο, στη βάση και των εν εξελίξει δικαστικών διαδικασιών».
Διαχωρισμός κράτους – Εκκλησίας
«Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ σέβεται το θρησκευτικό αίσθημα του ελληνικού λαού και τιμά τις παραδόσεις του. Οι θέσεις μας για μια νέα, σύγχρονη ρύθμιση των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας εντάσσονται στην προοπτική της βαθμιαίας και αμοιβαίας απεξάρτησης, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος διακριτών ρόλων. Με αυτό τον τρόπο, κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία της Εκκλησίας από την Πολιτεία και αντιστρόφως (…) Στο πλαίσιο αυτό, και λαμβάνοντας υπ’ όψιν την Συμφωνία Πολιτείας – Εκκλησίας του 2018 και το σχέδιο υλοποίησής της ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, πιστεύει στην επίλυση των θεμάτων μέσω διαλόγου.
Στη βάση ενός σαφούς οδικού χάρτη, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποσκοπεί στην έναρξη ενός ευρύτατου διαλόγου της Πολιτείας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδας, με στόχο την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας, που επιτρέπει την επέμβαση της Πολιτείας στη λειτουργία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτό, θα κατοχυρωθεί το αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας και θα θωρακιστεί από τις πολιτικές παρεμβάσεις.
Πέρα όμως, από τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, είναι απαραίτητη και η ίδια η ενίσχυση των διαδικασιών εκκοσμίκευσης του ελληνικού κράτους ώστε να προσφέρει εχέγγυα ισονομίας σε όλους τους πολίτες του ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Στο πλαίσιο της εκκοσμίκευσης προκρίνει την απόλυτη πρωτοκαθεδρία του πολιτικού όρκου, ως πίστη στους νόμους και το σύνταγμα της χώρας, την άρση της υποχρεωτικής προσευχής στα σχολεία και την μη ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιες υπηρεσίες.
Ωστόσο, η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου επέρχεται με την αναθεώρηση των γνωστών συνταγματικών διατάξεων, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση περαιτέρω αναγκαίων νομοθετικών αλλαγών. Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ υποστηρίζει την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος με κατάργηση της διάταξης περί επικρατούσας θρησκείας, ώστε να διασφαλίζεται ουσιαστικά η ουδετεροθρησκεία και η προστασία της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης που τελεί υπό την εγγύηση της αρχής της ανεξιθρησκίας. Επίσης, την αναθεώρηση του άρθρου 16, παρ. 2 με κατάργηση της διάταξης που ορίζει ότι αποστολή της παιδείας είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Τέλος, υποστηρίζεται η τροποποίηση του προοιμίου του Συντάγματος στην κατεύθυνση της ευρύτερης εκκοσμίκευσης του κράτους ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών».
