ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΜΑΚΟΥΣ

Θέλω να πιστεύω πως η ανοχή που δείχνει η ελληνική πολιτεία
στον εκτουρκισμό των Πομάκων, οφείλεται στον άθλιο παλαιοκομματισμό που
επανήλθε δριμύτερος, και όχι σε σκοπιμότητα, μετά από κάποια ενδεχόμενη εντολή
των ισχυρών προς την χώρα μας. Αλίμονο αν συμβαίνει αυτό, αλλά και αλίμονο αν
εξακολουθήσει η πολιτεία να ανέχεται, ή και να ενισχύει την εξάλειψη του
πομακισμού.

Ποιος άραγε μπορεί να δώσει μια τεκμηριωμένη απάντηση, στην
πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης για πρόσληψη υπαλλήλων σε πομακοχώρια, όπου
οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να γνωρίζουν την τουρκική γλώσσα; Οι Πομάκοι μιλούν
ελληνικά, δεν θέλουν να εκτουρκιστούν, αλλά η πολιτεία ενεργεί προς βλάβη του
εθνικού συμφέροντος.

Αδιαφορεί δε και για την όλη συμπεριφορά του εκάστοτε
Τούρκου Προξένου (του Αλί Ριζά Ακιντζί, σήμερα) ο οποίος βρέθηκε στα
Πομακοχώρια της Μύκης διοργανώνοντας μαθητικές εκδηλώσεις με χρήματα εκ
Τουρκίας, βραβεύοντας Πομάκους μαθητές. Όπως αναφέρει στην “Κυριακάτικη
Δημοκρατία” ο Αχμέτ Ιμάμ, πρόεδρος του “Πανελληνίου Συλλόγου
Πομάκων”, ο Τούρκος πρόξενος επιβραβεύει κάθε μαθητή που θα διαβάσει
απόσπασμα του Κορανίου με ένα… τάμπλετ.

Και, φυσικά, το χρήμα εκ Τουρκίας ρέει άφθονο, για το οποίο
αφελείς ή ίσως και κάποιοι δόλιοι τοπικοί παράγοντες (χριστιανοί) σημειώνουν
ότι «βοηθά στην οικονομική ανάκαμψη της Θράκης».

Το απεχθές πρόσωπο του Προξενείου ξεδιπλώνεται με
εκβιασμούς, προπηλακισμούς, αλλά και χρηματισμό, υποχρεώνοντας πολλούς Πομάκους
να δηλώνουν ότι είναι Τούρκοι. Στον Εχίνο, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα,
οι μουσουλμάνοι Πομάκοι, ενώ δηλώνουν την αδιαμφισβήτητη πομακική καταγωγή
τους, δηλώνουν ταυτόχρονα ότι είναι και Τούρκοι! Υποκρίνονται, αλλά… πες-πες…

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή των κατοίκων του
Πομακοχωρίου της Κοττάνης του Νομού  Ξάνθης, οι οποίοι ευχαριστούν τον
Στρατό που έφτιαξε επιτέλους το δρόμο του Οικισμού τους, υλοποιώντας μια προ
μηνών υπόσχεση. Γράφουν μεταξύ άλλων στον Στρατηγό του Δ΄ Σ.Σ.:

«… Αποδείξατε σήμερα ότι δεν είστε σαν αυτούς που πέρασαν και
έμειναν στα λόγια και στις υποσχέσεις. Σας ευχαριστούμε θερμά όλους σας, τον
φαντάρο, τον Αξιωματικό, την πολιτική ηγεσία του Άμυνας και σας υποσχόμαστε ως
γνήσιοι ακρίτες, ως γνήσιοι Πομάκοι, είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί
σας οι φύλακες των συνόρων μας και της πατρίδας μας. Να σας έχει ο Θεός πάντα
καλά και τα σπίτια μας θα είναι πάντα ανοικτά για σας».

Ένας από τους σημαντικούς λόγους που η κεντρική και -ιδίως-
η τοπική εξουσία αποφεύγει την εκτέλεση κάποιων έργων, δεν οφείλεται μόνον στην
συνήθη αθέτηση των υποσχέσεων των πολιτικών, αλλά και στο ότι το οποιοδήποτε
έργο για να εκτελεστεί πρέπει πρώτα να εγκριθεί από τον… αγά της περιοχής, ώστε
ο μουσουλμάνος -όχι μόνον ο Πομάκος- να γνωρίζει πως μόνον αν αποταθεί σε
τουρκοπράκτορες του Προξενείου, θα βρει το δίκαιό του. Οι δε χριστιανοί υπάλληλοι,
και να θέλουν, δεν μπορούν να πράξουν διαφορετικά. Οι τοπικοί άρχοντες
επιζητούν την εύνοια του Προξενείου. Υπάρχουν άπειρες γνωστές περιπτώσεις.

Την ώρα που βαθύς ύπνος κυριεύει τους ημετέρους αρμοδίους
για τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη, οι Βούλγαροι ανησυχούν και επιχειρούν να
περιορίσουν την ισχύ των μουσουλμάνων της χώρας τους, που είναι εκατοντάδες
χιλιάδες και αναγνωρισμένοι ως κοινότητα, με το “Τουρκικό Κόμμα” να
συγκυβερνά στην προηγούμενη κυβέρνηση Μπορίσοφ.

Στο πλαίσιο των ενεργειών τους, σκοπεύουν και στον
εκβουλγαρισμό των Πομάκων της Βουλγαρίας, που κάποιες πηγές τους ανεβάζουν σε
150-200.000. Δεν αρκούνται όμως σ’ αυτό, αλλά διεκδικούν και τους Πομάκους της
Ελλάδας! Είναι χαρακτηριστικό, ότι παλαιότερο ρεπορτάζ της βουλγαρικής
εφημερίδας “Σέγκα” έφερε τον τίτλο: «Αντιστέκονται απεγνωσμένα στον
εκτουρκισμό οι Βούλγαροι Πομάκοι στην Ελλάδα»!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έχουμε σε λίγο καιρό με τους
Βουλγάρους, το ίδιο πρόβλημα που έχουμε τώρα με τους Τούρκους. Η συνειδητή
εγκατάλειψη των Πομάκων από την ελληνική πολιτεία, τους υποχρεώνει να
απευθύνονται στους ανθρώπους του Τουρκικού Προξενείου, για να διεκπεραιώσουν
ακόμη και μια απλή υπόθεσή τους. Τώρα δε, με τη δημιουργία συνοριακού σταθμού
στα ελληνοβουλαρικά σύνορα, σ’ εκείνη την περιοχή, διευκολύνεται η επικοινωνία,
αλλά και η βουλγαρική προπαγάνδα στους 35-50.000 Πομάκους της ελληνικής
πλευράς.

Αν εξακολουθήσει η πολιτεία να εφαρμόζει πολιτική
εκτουρκισμού των Πομάκων, τότε είναι βέβαιο πως όσοι Πομάκοι αρνηθούν να
καταστούν Τούρκοι, θα προσβλέπουν στη βουλγαρική βοήθεια, με δυσμενείς
συνέπειες για τη χώρα μας, σ’ ένα ακόμη μέτωπο.

Ο Μακεδών

(voria.gr)