ΣΤΗΝ «Α» ΚΑΙ ΣΤΗ ΡΕΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
ΜΙΑ μαγική παράσταση θα δούνε σήμερα οι Ξανθιώτες στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης, αφού στις 9 το βράδυ ο μοναδικός Σταμάτης Κραουνάκης με το «55» θα μας ταξιδέψει στα δικά του μουσικά και μαγικά ταξίδια…Ήδη μάλιστα όπως λένε οι πληροφορίες μας, τα εισιτήρια έγιναν ανάρπαστα….Ο δημοφιλής συνθέτης και τραγουδιστής, μίλησε στην ΕΓΝΑΤΙΑ τηλεόραση και στην συνεργάτη μας Ρένα Καραγιάννη. Ας δούμε τι μας είπε ο ξεχωριστός καλλιτέχνης.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΦΟ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Ρ.Κ: Κε Κραουνάκη σας καλωσορίζουμε στην Ξάνθη και στην «Α»! Πως είναι η βόλτα σας στη Βόρεια Ελλάδα;
Σ.Κ. Είναι μεγάλη χαρά γιατί βλέπω στην βόλτα μου στη Βόρεια Ελλάδα να υπάρχουν παντού «συγγενείς» μου. Υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν τον πολιτισμό, στηρίζοντας το αίσθημα τη σκέψη και κυρίως τον λαό σε μια πολύ δύσκολη εποχή, την δυσκολότερη ίσως περίοδο μετά την κατοχή.
Ρ.Κ. Και σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας ισοπεδώνονται έτσι δεν είναι;
Σ.Κ. Ξέρετε εμένα δεν με φοβίζει αυτό. Αυτή τη στιγμή έχω το θάρρος και σηκώνω το βλέμμα μου λίγο πιο ψηλά από τον «λόφο με τα σκουπίδια». Αυτό πιστεύω ότι είναι και υποχρέωση του καλλιτέχνη. Πρέπει να μπορέσει να δει και την μετά ημέρα για να μπορεί να αντλήσει ελπίδα για τον εαυτό του και να τη μεταφέρει και στους άλλους.
Ρ.Κ Τι έφταιξε κε Κραουνάκη και φτάσαμε ως εδώ;
Η Ελλάδα στην φτώχεια της είχε αξιοπρέπεια. Αυτό χάθηκε από τις δόσεις υπερευτυχίας και τα γαμοδάνεια. Αυτό παρέσυρε έναν εύπιστο λαό και θα θυμηθώ τον Σολωμό: «Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε , πάντα ευκολοπίστευτε και πάντα προδωμένε»! Παρασυρθήκαμε από την ευζωία, παρασυρθήκαμε από τις εύκολες παροχές. Θα μου πεις μαζί τα φάγαμε; Όχι δεν τα φάγαμε μαζί, αλλά σιωπήσαμε την ώρα που τα τρώγανε!
Ρ.Κ: Τι μπορεί να γίνει από δω και πέρα; Τι θα πρέπει να κάνουμε;
Σ.Κ. Καμιά φορά θυμώνουν μαζί μου οι Πασόκοι και έχουν θυμώσει και με τον εαυτό τους πια, άλλωστε αυτό φαίνεται και από το ότι το κόμμα πέφτει συνέχεια, στην πραγματικότητα θα πρέπει το υγιές τμήμα των ψηφοφόρων αυτών να μην λειτουργήσει εξωσυναισθηματικά, και σε δεύτερο επίπεδο οπωσδήποτε σε μια εκλογική αναμέτρηση. Είναι υποχρέωση του Ελληνικού Λαού να πατάξει με κάθε δύναμη τον δικομματισμό.
Ρ.Κ Είναι εύκολο;
Σ.Κ. Να σας πω κάτι; Όταν αρχίζει και τόσο πολύ η τσέπη σου δεν θα σκεφτείς εύκολα. Το μαχαίρι πια έχει φτάσει στο κόκαλο. Νομίζω τρυπάει και κόκαλο πια! Αργήσαμε να ξυπνήσουμε πάρα πολύ.
Ρ.Κ. Πάμε όμως στην παράσταση «55» όπου θα σας απολαύσουμε απόψε στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης. Αλήθεια ήταν ένα «δώρο» αυτή η γενέθλια παράσταση που θέλατε να κάνετε στον κόσμο που σας έχει λατρέψει τόσα χρόνια;
Σ. ΚΡ: Στην πραγματικότητα ήθελα να κάνω ένα πάρτι στην Αθήνα. Δεν θα έκανα τόσο μεγάλη περιοδεία. Να σας πω πως δημιουργήθηκε το «55»! Ερχόμουν ένα καλοκαίρι από τους «Αχαρνείς». Δεν είχαμε προλάβει να ετοιμάσουμε τίποτα για τον χειμώνα με τα παιδιά. Μια παράσταση που να μας προχωράει όπως το «Σιγά τα αίματα». Είχαμε πολύ λίγο χρόνο για να ετοιμάσουμε κάτι δυνατό. Χρειαζόμουν λοιπόν ένα διάλλειμα με την ομάδα για να μπορέσουμε να ετοιμάσουμε κάτι όπως και το κάναμε με τον Αριστοφάνη και το «σιγά τα αίματα» και εκείνη την ώρα έπρεπε ο αρχηγός να κρατήσει την «εστία αναμμένη». Έτσι αποφάσισα να κάνω αυτή τη παράσταση.
Ρ. Κ Ήταν μια «ένεση» για σας αυτή η παράσταση προκειμένου να συνεχίσετε με τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;
Σ.Κ. Όχι. Ήμουν η «δούλα» τους εκείνη τη στιγμή! Έπρεπε να κρατήσω τον χώρο ζωντανό, και όσα παιδιά δουλεύουν μαζί μου στο «55» να πάρουν ένα μεροκάματο, οι άλλοι να βρουν κάποια δουλειά για τον περσινό χειμώνα. Αυτός ήταν ο πρακτικός λόγος. Από κει και πέρα φώναξα τον Φωκά Ευαγγελινό τον οποίο υπεραγαπώ και του έχω εμπιστοσύνη και με βοήθησε πολύ στην επιλογή των τραγουδιών. Είχε κατά κάποιο τρόπο τον ρόλο του κοινού ε με έντυσε και πολύ τρελά και η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου και έτσι έγινε η παράσταση!
Ρ.Κ. Tι θα ακούσουμε απόψε; Θέλετε να μας δώσετε μια γεύση;
Θα ακούσετε ό,τι αγαπάτε! Όλα τα τραγούδια που έχετε αγαπήσει από προηγούμενες δουλειές μου αλλά και αρκετά καινούρια πράγματα!
Ρ.Κ. Θα έχουμε και κάποιες εκπλήξεις;
Σ.Κ. Ναι κάτι κάνω, ανάλογα το κέφι και με το τι μου δίνει το κοινό. Από καινούρια λέω ένα ποίημα της Κικής Δημουλά που είναι η πρώτη φορά που τη μελοποιώ, και κάτι που γεννιέται σε κάθε παράσταση, ανάλογα με τον κόσμο.
Θέλετε να μου πείτε δυο λόγια για την συνεργασία σας στην παράσταση με την ορχήστρα «Band di Stelle» και την Ελευθερία Πάτση;
Σ.Κ. Πρόκειται για υπέροχους ροκάδες! Είναι τρομεροί Μουσικοί. Είναι ο Νίκος Βαριανίδης στη ντραμς, ο Δημήτρης Γιαλαμίδης στο μπάσο, ο Αλέξης Βεργής στην ηλεκτρική κιθάρα ο Τάσος Μαντάρης στα πλήκτρα και εγώ στο πιάνο μου. Το σημαντικότερο με τα παιδιά είναι , και στην Αθήνα συνέβη αυτό, ότι νιώθω ότι μπορεί να παίξω με αυτούς σ’ όλα τα club του κόσμου! Με τα παιδιά θα παίξω και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης!
Ρ.Κ. Κε Κραουνάκη να σας ευχαριστήσω θερμά. Και βέβαια ανυπομονούμε να σας απολαύσουμε απόψε στο Δημοτικό Αμφιθέατρο!
Σ.Κ Το οποίο Αμφιθέατρο να σας πω ότι μου αρέσει πάρα πολύ! Είναι υπέροχο!
Ρ.Κ Κε Κραουνάκη σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
Σ.Κ Εγώ σας ευχαριστώ!
