Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 8/11 στο Αμφιθέατρο των Προκάτ της Πολυτεχνικής Σχολής Ξάνθης η εκδήλωση με θέμα «Μύθοι και αλήθειες γύρω από την “4η Βιομηχανική Επανάσταση”» που διοργανώθηκε από την Κομματική Οργάνωση Ξάνθης του ΚΚΕ και την Τομεακή Οργάνωση Ξάνθης της ΚΝΕ με ομιλητή τον Γρηγόρη Λιονή, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ.
Δεκάδες νέοι και νέες, προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές, καθώς και πλήθος εργαζομένων παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον την εισηγητική ομιλία. Βασική προσπάθεια της ομιλίας να απαντήσει στα ερωτήματα που προβληματίζουν μεγάλο κομμάτι ειδικά των νέων επιστημόνων, τα οποία και η Οργάνωση ανέδειξε στην ανακοίνωση-κάλεσμα για την εκδήλωση:
«Μπορούν τα ρομπότ να πάρουν τη θέση των εργαζομένων;
Τι αλλαγές φέρνει στην παραγωγή η επικράτηση νέων επιστημονικών ανακαλύψεων;
Τι είναι η “4η Βιομηχανική Επανάσταση”;
Ποιος ωφελείται από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας;»
Πιο συγκεκριμένα, με ιδιαίτερη προσπάθεια να αναδειχθούν όσο ήταν δυνατό όλες οι επιμέρους πλευρές των ειδικών φαινομένων, στο σύνολο της ομιλίας αναδείχθηκε η τεράστια αντίφαση μεταξύ της αλματώδους ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, της κοινωνικοποίησης της παραγωγής σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό από την μία και της ατομικής ιδιοποίησης του παραγόμενου πλούτου απ’ την άλλη. Τέθηκε η λεγόμενη “4η Βιομηχανική Επανάσταση” και η αυτοματοποίηση της παραγωγής στα πραγματικά τους πλαίσια, στο ότι παρά το γεγονός ότι η μορφή με την οποία διεξάγεται η παραγωγική διαδικασία αλλάζει, εντούτοις δεν αναιρείται η παραπάνω αντίφαση, αλλά αντίθετα επιβεβαιώνεται και οξύνεται όσο συντηρούνται οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Κόντρα, στα «στοχευμένα» ιδεολογήματα της αστικής τάξης απέναντι στην νέα βάρδια του επιστημονικού δυναμικού, που είναι πια στην πλειοψηφία του δυναμικό τμήμα της εργατικής τάξης, φάνηκε ξεκάθαρα πως ο δρόμος του συλλογικού αγώνα, της πάλης των τάξεων παραμένουν πιο επίκαιρες από ποτέ, καθώς και ότι είναι αναγκαίο ολοένα και περισσότεροι να σταθούν δίπλα στο ΚΚΕ να δυναμώσουν τον αγώνα για την ανατροπή του βάρβαρου καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, με την επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό. Μόνο έτσι κριτήριο της παραγωγής θα γίνει η ικανοποίηση των ολοένα διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών και όχι τα κέρδη των λίγων.
Ακολούθησε κύκλος ερωτήσεων και πλούσια συζήτηση που ανέδειξαν ανάμεσα σε άλλα τον ξεχωριστό ρόλο της ανθρώπινης εργασίας στην παραγωγή, την αναγκαιότητα πολιτικής παρέμβασης στους νέους επιστήμονες, από τους κομμουνιστές και το εργατικό κίνημα, στην αναγκαιότητα του Κεντρικού Σχεδιασμού για την επιτυχημένη αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού που σήμερα τα αστικά επιτελεία χαρακτηρίζουν ως «πλεονάζον» υπέρ των λαϊκών αναγκών και στην αναγκαιότητα η εργατική τάξη να «πιστέψει» στον εαυτό της ως πρωτοπόρα τάξη που θα ηγηθεί κατά την επαναστατική αλλαγή.
