Μέσω της σελίδας του στο Facebook, περιέγραψε τη δυσάρεστη εμπειρία που βίωσε στην προσπάθειά του να κάνει αξιοπρεπείς διακοπές.
Τι έπαθε; «Παγιδεύτηκε» με το αναπηρικό του αμαξίδιο στο πάρκινγκ του πλοίου που πήγαινε στη Θάσο!
Μέσω της σελίδας του στο Facebook, περιέγραψε τη δυσάρεστη εμπειρία που βίωσε στην προσπάθειά του να κάνει αξιοπρεπείς διακοπές αλλά και την αποφασιστικότητά του να μην κάνει πίσω!
Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Είπα φέτος να προσπαθήσω να «κάνω διακοπές» 2-3 μέρες στην Καβάλα και σκέφτηκα γιατί να μην πάω και σε ένα νησί (πρώτη φορά μετά το ατύχημα), μιας και η Θάσος είναι απέναντι.
Στην αρχή ενθουσιάστηκα με την ιδέα! Αμέσως όμως συνάντησα δυσκολίες που δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είναι αληθινές!
Σχεδόν κανένα ferry boat δεν έχει προδιαγραφές (ασανσέρ ή κάτι αντίστοιχο) ώστε το αναπηρικό αμαξίδιο να μπορεί να βγαίνει από το αυτοκίνητο και να ανεβαίνει στο κατάστρωμα του πλοίου.
Ίσα ίσα μου «έκαναν και χάρη» που μου το επιτρέψανε γιατί σε πιο μακρινά ταξίδια για λόγους ασφαλείας δεν γίνεται να μένω εκεί κάτω. Αλλά ούτε και πάνω μπορώ να ανέβω. «IΣΑ ΙΣΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΧΑΡΗ» ;;;;;
ΑΡΑ. Να λέω και ευχαριστώ που είμαι σαν τον ποντικό μες το αυτοκίνητο, αντί να βρίσκομαι στο κατάστρωμα και να απολαμβάνω τη διαδρομή.
Φανταστείτε έστειλα έναν φίλο μου επάνω (και αυτοί «αναγκάστηκαν» να μείνουν μαζί μου μες το αυτοκίνητο) για να βγάλει κάποιες φωτογραφίες για να δω τουλάχιστον έτσι την όμορφη θέα. Και για πιο μακρινούς προορισμούς ούτε να το διανοούμαι… το 2018… που όλοι είμαστε ευαίσθητοι με την αναπηρία και προσπαθούμε να εξαλείψουμε τις «αδικίες»-διακρίσεις.
Δε θα κάτσω να ψάξω τους νόμους γιατί είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν και αποκλείεται να «επιτρέπουν» κάτι τέτοιο. Απλά κανενός δεν του καίγεται καρφί για το αν «εγώ» στην αναπηρική καρέκλα στερούμαι το δικαίωμα να ταξιδέψω σαν άνθρωπος με το πλοίο αντί να ντροπιάζομαι και να θλίβομαι με αυτήν την απαράδεκτη αντιμετώπιση.
Μια ακόμη μάχη μόλις ξεκίνησε…
Το βράδυ της 14ης Οκτωβρίου 2006, το σχολείο ήταν υπό κατάληψη από τους μαθητές και έξω στο πεζοδρόμιο βρισκόταν ο Δημήτρης με δυο ακόμα φίλους του. Ένα αμάξι κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα επί της οδού Ανδριανουπόλεως, έχασε τον έλεγχο και έπεσε επάνω στους τρεις μαθητές.
Οι δυο τραυματίστηκαν ελαφρώς αλλά ο Δημήτρης υπέστη συντριπτικό κάταγμα στον αυχένα, ολική ρήξη νωτιαίου μυελού και αναγκάστηκε να γίνει ακρωτηριασμός του δεξιού χεριού του.
Από κει και πέρα η ζωή του άλλαξε ραγδαία, όπως επίσης και τα ενδιαφέροντα του. Τελείωσε το σχολείο, πήρε πτυχίο από το τμήμα φυσικής του Α.Π.Θ και τώρα συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές στην οικονομική επιστήμη (ΠΑΜΑΚ). Δέθηκε με γονείς και φίλους, ερωτεύτηκε τη μουσική και τη λογοτεχνία και γενικά ενδιαφέρεται και ασχολείται με το οτιδήποτε. Όσο κι αν ωρίμασε όμως, απώτερος σκοπός του δεν είναι άλλος παρά να βρει και να νιώσει ξανά όπως το παιδί που κάποτε ήταν.
Αυτά αναφέρει στην ιστοσελίδα του, dimitrisantoniou.gr μέσω της οποία δίνει μαθήματα ζωής, δύναμης και θάρρους αποτελώντας πρότυπο για όλους.
