ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΞΑΝΘΗΣ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ: Ήδη ετοιμάζουμε την πολεοδομική άδεια και προχωράμε για να δουλέψει το κολυμβητήριο

Με νέο άρθρο του με τίτλο «ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ, ΤΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΑ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ» που έστειλε
χθες ο Γιώργος Κομηνός,  στην «Α», μας
ενημερώνει για την επικοινωνία που είχε με τον Δήμαρχο Ξάνθης Χαράλαμπο
Δημαρχόπουλο με αφορμή το άρθρο που έγραψε, και δημοσιεύσαμε την προηγούμενη
βδομάδα, με θέμα τα εγκαταλελειμμένα Δημόσια ακίνητα. Αναλυτικά τι αναφέρει ο
γνωστός οικονομολόγος:

Την προηγούμενη εβδομάδα και στο άρθρο μου για τα
εγκαταλελειμμένα Δημόσια ακίνητα που ρημάζουν, έγραψα για τις ευθύνες των
αρχόντων μας (Δημάρχων, Περιφερειαρχών, Κυβερνώντων, κλπ).

Με πήρε λοιπόν ο φίλος Δήμαρχος Ξάνθης, διαμαρτυρόμενος για
το άρθρο, που εν πολλοίς τσουβάλιαζε όλους τους άρχοντες αυτού του δύσμοιρου
τόπου, της Ελλάδας μας.

«Μα δεν είναι έτσι» μου είπε, «ξέρεις ότι εμείς εδώ στο Δήμο
Ξάνθης, ίσα-ισα παλεύουμε απέναντι σε μύριες δυσκολίες, για να βάλουμε εμπρός
να δουλέψει το κολυμβητήριο. Ήδη ετοιμάζουμε την πολεοδομική άδεια και
προχωράμε.

Ακόμη βάλαμε μπροστά το μικρό υδροηλεκτρικό έργο στον Ξεριά,
που μπορεί από μόνο του να αποπληρώσει τα δάνεια της ΔΕΥΑΞ». Μου ανέφερε κι
άλλα για να μου αποδείξει, ότι κάνει αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία που
ανθίσταται σε κάθε προσπάθεια δράσης του Δήμου.

Αξίζει έπαινος στο Δήμο, του είπα, για το υδροηλεκτρικό, όσο
για το κολυμβητήριο, εύχομαι ολόψυχα να ολοκληρωθεί και  θα σου αποδώσει τα εύσημα η κοινωνία της
Ξάνθης, όταν θα κάνουμε μαζί την πρώτη βουτιά.

Παράλληλα όμως τον τελευταίο καιρό συζητιέται έντονα κάποιο
εγκαταλελειμμένο ακριβοπληρωμένο παλιό ιστορικό κτίριο, στην Παλιά Ξάνθη, όπου
σίγουρα κάπου υπάρχουν ευθύνες, ίσως όχι στη σημερινή Διοίκηση, αλλά αυτό δεν
σημαίνει ότι δεν είναι ένα πρόβλημα..

Εξάλλου οι εξαιρέσεις είναι για να επιβεβαιώνουν τον κανόνια
του επεσήμανα, όπως λέει και ένα ρητό.

Οι όποιες δηλαδή εξαιρέσεις δεν σημαίνει ότι αναιρούν τον
κανόνα, που θέλει να ρημάζουν τα Ολυμπιακά έργα αξίας δισεκατομμυρίων, να
ρημάζουν τα λουτρά της Ποταμιάς, το κλειστό γυμναστήριο στα Άβδηρα, το πάρκο
κυκλοφοριακής αγωγής στο Ζυγό και χιλιάδες άλλα έργα ανά την Ελλάδα.

Εκτίμησή μου είναι ότι ακόμα και για δημόσια κτίσματα, που
νομοτελειακά έπαψαν να χρησιμοποιούνται, για τους σκοπούς που κτίστηκαν και
λειτούργησαν επί χρόνια, όπως πολλά σχολεία, κοινοτικά κτίρια, αθλητικές
εγκαταστάσεις, σε εγκαταλειφθέντα λόγο της αστυφιλίας, ορεινά χωριά όλης της
Ελλάδας, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται σήμερα για άλλους επίσης κοινωνικούς
σκοπούς, όπως για ορειβατικούς, φυσιολατρικούς συλλόγους, για ξενώνες, για
μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις φιλοξενίας, διασκέδασης, ορεινού τουρισμού, κλπ.

Έτσι κι αλλιώς, ήδη ανάλογα παραδείγματα χρήσης τέτοιων
κτιρίων με επιτυχία υπάρχουν εδώ κι εκεί.

Αυτό όμως που επιβεβαίωσα, ύστερα από την συζήτησή μου με
τον Δήμαρχο, είναι αυτό που όλοι μας στην Ελλαδίτσα μας ονομάζουμε έτσι γενικά  «Γραφειοκρατία», με χιλιάδες νόμους,
κανονισμούς, προϋποθέσεις, προδιαγραφές και μια σειρά απο διάφορες αναγκαίες
κατ’ αρχήν υπηρεσίες, όπως οι αρχαιολογικές (αρχαίων, βυζαντινών, νεότερων
μνημείων, κλπ.) δασικές, λιμενικές, κλπ, κλπ και μια σειρά από ευθυνόφοβους
δημοσίους υπαλλήλους, που γίνονται τροχοπέδη σε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης.

Κλασική περίπτωση, αυτή που ζήσαμε τον τελευταίο καιρό με
την μεγάλη επένδυση στο Ελληνικό!

Η ευθύνη επομένως παραμένει στους άρχοντες αυτού του
τόπου(Δημάρχους, Νομάρχες, Κυβερνώντες), που οφείλουν να πολεμήσουν αυτό το
«τέρας της γραφειοκρατίας», που φρενάρει κάθε καινοτόμο ιδέα- προσπάθεια, όταν
αυτή δεν είναι μέσα στα κλασικά καλούπια, που κάποια στιγμή μπήκαν καλώς ή
κακώς και που επίσης κάποια στιγμή πρέπει να αλλάζουν, να τροποποιούνται, να
εκσυγχρονίζονται για να μπορέσει αυτός ο δύσμοιρος τόπος να πάει μπροστά.

Για τις Ομάδες Κοινωνικής Δράσης

Κομνηνός Γεώργιος

Οικονομολόγος